ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਵਰਗਿਆ ਅਤੇ ਉਪਸਦਾ ਰੀਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਆਵਸ਼ਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੋਮਾ-ਨਿਚੋੜ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਪਹਿਰ ਦੀ ਸੋਮਾ-ਨਿਚੋੜ ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਲਈ ਤੀਜੀ ਸੋਮਾ-ਨਿਚੋੜ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਰਵਾਈ। ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵਰਗਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਕੋਈ ਆਹੁਤੀ ਛੱਡੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਹਰ ਕੰਮ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਬੜੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਥੱਕਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣ-ਸੇਵਕ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਕ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀ—ਸਾਰੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬਿਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ; ਪਰ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰ ਦਿਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਕਹਿੰਦੇ, “ਇਹ ਸਹੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੁਆਦ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ—ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ!” ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ। ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਕਤਾਵਾਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਹੁਤ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੱਛਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਹਰ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੀਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਿਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਛੇ ਵੇਦਾਂਗਾ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਅਣ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਣ-ਪੜ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਅਣ-ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦ sacrificial posts (ਯੂਪ) ਉਠਾਏ ਗਏ, ਛੇ ਬਿਲਵਾ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣਾਏ, ਛੇ ਖਾਦਿਰਾ ਦੇ, ਫਿਰ ਬਿਲਵਾ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ। ਇੱਕ śleṣmātaka ਲੱਕੜ ਦਾ, ਦੂਜਾ devadāru ਦਾ, ਇਹ ਦੋ ਯੂਪ ਵੀ ਬਣਾਏ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਏ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਭ, ਯਜਨ-ਕਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ। ਇੱਕ-ਇੱਕ ਯੂਪ 'ਤੇ ਇਕੀ-ਇਕ ਰਤਨ, ਇਕੀ-ਇਕ ਵਸਤ੍ਰ, ਕੁਲ ਇਕੀ-ਇਕ sacrificial posts। ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਠ-ਭੁਜਾ, ਤੇ ਨਰਮ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜੇ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ। ਇਥੇ, ਇੱਟਾਂ ਵੀ ਨਿਯਮ ਤੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਯਜਨ-ਵੈਦਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਚੌਕ ਬਨਾਇਆ। ਇਹ ਚੌਕ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਗਰੁੜ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖ, ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਥੇ, ਹਰ ਦੇਵੀ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ, ਸੱਪ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ। ਇਥੇ, ਘੋੜਾ ਤੇ ਜਲ-ਜੀਵ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਪਸ਼ੂ ਯੂਪ 'ਤੇ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ, ਉਸ ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਚੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਸਲਿਆ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਰਭੈ ਮਨ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਉਥੇ ਬਿਤਾਈ। ਹੋਤ੍ਰ, ਅਧਵਰਯੁ, ਅਤੇ ਉਦਗਾਤ੍ਰ, ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਵੀ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਚਰਬੀ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਚਰਬੀ ਦੇ ਧੂਏਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤੇ। ਸਾਰੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਕੁਲ ਸੋਲੇ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ। ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਹੁਤੀ ਪਲਕਸ਼ ਦੀ ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਪਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਲਈ, ਨੀਂਦਾਂ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਲਪ-ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਚਤੁਸ਼ਟੋਮ ਰੀਤ ਨਾਲ। ਦੂਜਾ ਉਕਥਿਆ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੀਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਉਥੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ, ਆਯੁਸ਼ੀ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਅਭਿਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਆਪਤੋਰੀਆਮਾ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵੀ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਪੱਛਮੀ ਅਧਵਰਯੁ ਨੂੰ, ਦੱਖਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਮਹਾ-ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਦਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਮਹਾ-ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ, ਵਿਦਵਤਾ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।