ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਰ ਮਿਤਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬੁਲਾਓ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲਾਇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਖੁਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਅਦਬ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਜੇ ਕੁਝ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲਿਆਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੋਲੇ, "ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਦਬ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।" "ਸਾਰੀ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚੋਖੇ ਅਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਯਜਨ-ਸਥਲ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਸਭ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਮਾਹਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸਭ ਨੇ ਯਜਨ-ਸਥਲ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਵਰਤ ਲਿਆ। ਇਹ ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਸਰਯੂ ਦੀ ਉੱਤਰ ਧਾਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਮਾਹਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਯਜਨ-ਪੁਜਾਰੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਵਰਗਿਆ ਅਤੇ ਉਪਸਦਾ ਕਰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੀ ਪੂਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸਿੰਗ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਤੀਜੀ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸਿੰਗ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਗ ਦਿੰਦੇ। ਉਥੇ, ਕੋਈ ਭੇਟ ਨਾ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋਈ; ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਾ 'ਚ, ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ, ਕੋਈ ਥੱਕਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣ-ਯੋਗ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੱਤ੍ਰ-ਪ੍ਰਦਾਤਾ, ਤਪਸਵੀ, ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀ—ਸਾਰੇ ਖਾਣ-ਪੀਂਦੇ ਰਹੇ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੀਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਂਦੇ; ਫਿਰ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਖਾਓ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਰਾਪਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿੱਖਦੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ 'ਚ, ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਮਿਲਿਆ। ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, "ਇਹ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੁਆਦ ਹੈ," ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹੋ!" ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ, ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਤਰਕ ਕਰਦੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਿਪੁੰਨ ਦੋਹਾਂ-ਜਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਨ-ਸਥਲ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਿਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਛੇ ਵੈਦਾਂਗ ਦਾ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਅਣ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਪਾਠੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਰਕ-ਵਾਦ 'ਚ ਅਣ-ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦ sacrificial posts (ਯਜਨ-ਸੰਭਾਲ ਪੋਸਟ) ਖੜੇ ਕੀਤੇ, ਛੇ ਬਿਲਵਾ ਲੱਕੜ ਦੇ, ਛੇ ਖਦੀਰਾ ਦੇ, ਛੇ ਫਿਰ ਬਿਲਵਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤੀਦਾਰ ਟਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ। ਇੱਕ ਸਲੇਸ਼ਮਾਤਕਾ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਇੱਕ ਦੇਵਦਾਰੁ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਕੇਵਲ ਇਹ ਦੋ, ਉਥੇ, ਫੈਲਾਈਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ, ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤੇ। ਇਥੇ ਇੱਕੀ sacrificial posts ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਇੱਕੀ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਇੱਕੀ ਵਸਤ੍ਰ ਲਗਾਏ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੱਕੇ ਤੇ ਕਲਾ-ਯੋਗ ਬਣਾਏ, ਅੱਠ-ਕੋਣੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ।