ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਗਮਨ ਤੇ ਆਹਰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਭਰਿਆ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੇਖਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਵਨਵਾਸ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: "ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਹਨ; ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣਗੇ। ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਪੂਜਨਯ ਪੁਰਖ, ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਪਾਵੇਗੀ।" ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੋਂ ਦਸ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਦੂਰ, ਪਿਆਰੇ, ਇਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਤੁਸੀਂ ਰਹੋਗੇ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੋਂ ਸੁਹਾਵਣਾ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਗਾਂ, ਲੰਗੂਰ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਰੀਛ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਮਨੁੱਖ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਲ ਪਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਹੁਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਸੌ ਪਤਝੜ ਬਿਤਾਏ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਗਤਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ।" ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ; ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੋ।" ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰਾਮ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਪ੍ਰਯਾਗ ਆਏ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਬਿਤਾਈ। ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਮ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦਾ ਆਦੀ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਲਿਆ। ਜਦ ਰਾਤ ਢਲ ਗਈ, ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਹੇ ਸਤਿਆਨੁਸ਼ੀਲ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣ ਦੀ ਅਗਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਰਾਤ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਜਾਓ, ਜਿਥੇ ਮਧੁ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹਨ।" ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ—ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਨਾਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇਰਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਉਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।" ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਤੂੰ ਉਹ ਝੁੰਡ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਸ। ਜਦ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਘੁੰਮੇਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜਿਥੇ ਖੰਘਾਂ ਅਤੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲ ਭਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਿਰਣ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕੁਟੀਆ ਪਾਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਪਚਵੰਜੀ ਸਰਗ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਤੁਰਿਆ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਚ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਵਹਾਵ ਨੂੰ ਪਕੜੋ।" ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਵ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਉਥੇ, ਇਕ ਬੇੜੀ ਬਣਾਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣਾ; ਫਿਰ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬਰਗਦ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ—ਜੋ ਹੋਰ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾ ਹੋਇਆ, ਘਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਿਧ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਥੇ ਸੀਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਭਰੀਆਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਦਰਖ਼ਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਠਹਿਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ, ਇਕ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਹੋਰ ਚਲ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਨੀਲੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਪਲਾਸ਼ ਤੇ ਬੇਰ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵੰਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵੱਲ ਇਹ ਰਸਤਾ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਤਾ ਸੁਖਦਾਈ, ਮ੍ਰਿਦੂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸਤੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ 'ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਸੀਂ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਇੰਨੀ ਦਇਆ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਭਰਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ; ਤੇ ਜਦ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਉਂਦੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਇਕ ਵੱਡੀ ਬੇੜੀ ਬਣਾਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਤੇ ਜੜਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਨੇ ਲੱਕੜੀ, ਕਨੇ ਅਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਟਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਖੂਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਵਨਵਾਸ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।