ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਿੰਨੇ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੜੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਪਰਚਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਇਹ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵੈਦੇਹੀ ਹੈ, ਜਨਕ ਦੀ ਧਰਮੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਕੇਲੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਆਏ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਜੀਉਣਾ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਵਿਵੇਕਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗਾਂ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਭੋਜਨ, ਜੜੀਆਂ, ਫਲ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈ। ਆਸ ਪਾਸ ਹਰਨਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਮ ਆਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਭਰਪੂਰ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਤੇਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਵਨਵਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ pavittar ਥਾਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ।" ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕੋਨੇ ਵਾਲੀ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਵੈਦੇਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੋਂ ਦਸ ਕਰੋਸ਼ ਦੂਰ ਇਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਰਹਿਣਾ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ। ਇਸਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ, ਲੰਗੂਰਾਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ, ਰੀਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਇਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਥੇ ਸੌਂ ਪਤਝੜ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਨਿਰਜਨ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ। ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੋ।" ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਰਾਮ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਚੰਭੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਲੰਘੀ। ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਜੋ ਆਰਾਮ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ। ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਤਾਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਤਪੋਧੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁ, ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਵਾਫਰ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ, ਉੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਕਿਨਰ ਤੇ ਸੱਪ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਕੂਕ, ਮਹਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਢਲਾਣਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਨੇੜੇ ਵੇਖੋਗੇ। ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ, ਹਰੇਕ੍ਰੇਨ ਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਮਸਤ ਹਿਰਣਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਵੇਗੀ।" ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭਰਾ, ਰਾਤ ਉਥੇ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਤਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਰਿਆ (ਯਮੁਨਾ) ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਵਹਿੰਦੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਭਰਾ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਬੇੜਾ ਬਣਾਕੇ ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਹਰਾ-ਭਰਾ ਬਰਗਦ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਮਿਲੇਗਾ—ਜੋ ਕਈ ਹੋਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਘਣਾ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸੀਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਆਖੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਦਰ, ਸਲਾਹ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਯਾਤਰਾ-ਮਾਰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।