ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੋਸਲ ਦੇ ਸੁਸੰਸਕਾਰਤ ਰਾਜਾ ਭਾਨੁਮੰਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਲਿਆਉ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ—ਪੂਰਬ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਸਿੰਧੂ, ਸੌਵੀਰ ਅਤੇ ਸੌਰਾਠ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ ਲਿਆਉ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਯੋਗਯ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਚੁਸਤ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਇੱਥੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ 'ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਜਾਂ ਅਣਗੌਲ ਕਰਕੇ ਨਾ ਦਿਓ।" ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਾਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਕੋਲ ਆਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ।" ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਯਜਨ ਸਥਲ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਹਰ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਵਰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਯਜਨ ਲਈ ਕੂਚ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਧਰਮ-ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦীক্ষਾ-ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ਟ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਵੀ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਵਰਗਯ ਤੇ ਉਪਸਦ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਵੇਰੇ ਸੋਮ-ਪ੍ਰੈਸਣ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਭੇਟ ਯਥਾਵਿਧੀ ਅਰਪਣ ਹੋਈ, ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਾ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਮੱਧ-ਦਿਨ ਦਾ ਸੋਮ-ਪ੍ਰੈਸਣ ਹੋਇਆ। ਤੀਜਾ ਸੋਮ-ਪ੍ਰੈਸਣ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਕੋਮਲ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਯਥਾਵਿਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੀ ਹਵਨ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਸਭ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਕਰਵਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਰਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਥੱਕਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣਸਿਆਣਾ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਮਾਨ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਭਿਕਸ਼ੁਕ—ਸਾਰੇ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੀਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ। ਪਰ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉੱਥੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਢੇਰ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਥੋਚਿਤ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨ ਮਿਲਦਾ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ, "ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਤੇ ਸੁਆਦ ਹੈ।" ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਹੋਵੋ!" ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਪਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਧਰਮ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਛੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਣਨਿਯਮਤ, ਨਾ ਅਪਾਠੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਸੀ। ਜਦ sacrificial posts (ਯੂਪ) ਲਗਾਏ ਗਏ, ਛੇ ਬਿਲਵ ਦੇ, ਛੇ ਖਦੀਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੇ ਬਣੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਤਕ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਸਮੇਤ ਲਗਾਏ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੂਪ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਣਾਏ, ਸੋਭਾ ਵਾਸਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ, ਸੰਸਕਾਰ, ਆਦਰ, ਵਿਧੀ, ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।