ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮਪ੍ਰਿਯ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲਈ ਜਾਓ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਯ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਉਣ ਦਿਓ।" ਉਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜਨਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਥਿਲਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਿਆਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਾਸੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕਿ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਂ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਅਤਿਧਰਮਸ਼ੀਲ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਸਸੁਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰੋਮਪਾਦ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਕਿ ਬਹਾਦਰ ਬਾਣ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰਾਜੇ ਭਾਨੁਮੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਮਗਧ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੀ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਰ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯੱਗ ਦੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ। ਤਦ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਸ਼ਟਕਾਰੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੇਵਲ ਲਿਆਂਦੇ। ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।" ਸਭ ਯੱਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਯੱਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਯੱਗ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਧਰਮਪ੍ਰਿਯ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਸਾਰਾ ਯੱਗ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼੍ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਾਰਾ ਹੇਠ, ਯੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼੍ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਯੱਗ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਸਭ ਨੇ ਯੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, consecration ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯੱਗ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਾਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼੍ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਕੀਤਾ। ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੱਗ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸੋਮਾ-ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ consecrated ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਮੱਧ ਦਿਨ ਦੇ ਸੋਮਾ-ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਤਿੰਨ ਸੋਮਾ-ਦਬਾਉਣਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼੍ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਕਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੌਟ੍ਰ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਮੀ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਹਰ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਕੋਈ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ; ਨਾ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਜੋ ਸਹੀ ਸੇਵਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ, ਪੈਸ਼ੇਵਰਾਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਭਿਕਖੂਆਂ ਨੇ ਵੀ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬਿਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਸਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਖਾਣੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗੇ ਸਨ, ਹਰ ਦਿਨ ਉਥੇ ਦੇਖੇ ਗਏ, ਜੋ ਕਿ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਲੋਕ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੱਗ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।