ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਿਆਂ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਕਮ ਨਾ ਰਹੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।" ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਸ਼ਾਤਰੀਆਂ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿਓ। ਉਸਨੇ ਜਨਕ ਜੀ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਥੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਅਤੇ ਸਦਾਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ, ਕੇਕਾਇਆ ਦੇ ਉਮਰਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕ ਰਾਜੇ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰੋਮਪਾਦਾ, ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਭਾਨੁਮੰਤ, ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਵੀਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਨੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਯਜਨ ਲਈ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕਈ ਹੀਰੇ ਜਵਾਹਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਭ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਯਜਨ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਹੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ Ṛśyaśṛṅga ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਤਾਰਾ ਹੇਠਾਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਯਜਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਹਰ ਕੰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਸਹੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਤਟ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। Ṛśyaśṛṅga ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਨੂੰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ। ਸਭ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਰਪਣ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾ ਹੋਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਨਾ ਕੋਈ ਥੱਕਿਆ ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਸੀ; ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਯਾਤਰੀਆਂ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਦਿਨ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਹ ਸੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਜਨ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।