ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਭ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਨਾ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਰ ਕੰਮ ਜਸ਼ਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੀ ਮਨ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਤਦ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕਮਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ—ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।” ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਕੋਈ ਭੀ ਕੰਮ ਅਣਧਿਆਤ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।” ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮਪੁਰਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੱਦਾ ਦੇ। ਹਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਲਿਆ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖ਼ੁਦ ਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਖ਼ੁਦ ਲਿਆ। ਕੇਕਯਾਂ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਪਰਮ ਧਰਮਪੁਰਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਸੁਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ। ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰੋਮਪਾਦਾ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼-ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਸੁਸ਼ੀਲ ਰਾਜਾ ਭਾਨੁਮੰਤ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ। ਸਿਆਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਤੇ ਇਜ਼ਤਦਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ, ਸਿੰਧ, ਸੌਵੀਰਾ, ਤੇ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਿੱਤਰ-ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਉਪਯੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਰਮਪੁਰਕ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਖ਼ੁਦ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਿਆਣਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜੋ ਜੋ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਯਜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਤਦ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਬੇਅਦਬੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।” ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਹਿਰ ਲਿਆਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।” ਸਭ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਤਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਯਜਨ-ਕ੍ਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸਭ ਯਜਨ-ਮੰਡਪ ਵਿਖੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਕਲਪ-ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗ ਹੈ; ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਘੋੜਾ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਸਰਯੂ ਦੀ ਉੱਤਰ ਧਾਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਉੱਚ-ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੰਡਤ ਸਨ, ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਪ੍ਰਵਰਗਿਆ ਤੇ ਉਪਸਦਾ ਕਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ ਵੀ ਪੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਏ। ਤਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੇਰੇ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਨਿਰਪਾਪ ਰਾਜਾ ਸੰਕਲਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸ ਵੀ ਹੋਈ। ਤੀਜੀ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਕੋਈ ਭੇਟ ਨਾ ਛੁੱਟੀ, ਨਾ ਗਲਤ ਹੋਈ; ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਥੱਕਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਪੜ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਣ-ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਂਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਕ ਸਨ, ਉਹ ਖਾਂਦੇ, ਤਪਸਵੀ ਖਾਂਦੇ, ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ ਖਾਂਦੇ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬਿਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ; ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਰਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਈ।