ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ, ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੁਸ਼ਲਕਾਰਾਂ, ਬੜਈਆਂ, ਖੋਦਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ, ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ-ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ, “ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇੱਟਾਂ ਜਲਦੀ ਲਿਆਈਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਯਜ੍ਨ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸੁਭਾਗੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ-ਪਾਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਰਤਾ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਖ-ਵਖ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਵਾਸ, ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦਰਾਜ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਅਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਲਈ ਅਸਥਬਲ, ਸੈਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਸੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਹਰ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸੰਮਾਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਵਸਥਿਤ ਅਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਲਾ-ਕਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਖਾਸ ਆਦਰ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਇੰਨੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਤਿਆਰੀਆਂ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਕੁਝ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ।” “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗੇ।” ਫਿਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: “ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਵੈਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ। ਹਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਲਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੂੰ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿਤਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਦਇਆਲੂ, ਸੁਭਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਚਰਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖ਼ੁਦ ਲਿਆ। ਕੇਕਯ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਸਮਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਸੁਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆ। ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰੋਮਪਾਦ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆ। ਕੋਸਲ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਵਾਨ ਰਾਜੇ ਭਾਨੁਮੰਤ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਬਹਾਦੁਰ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਹਨ। ਪੂਰਬ, ਸਿੰਧ, ਸੌਵੀਰ ਅਤੇ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਿਤਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬੁਲਾਵੇ।” ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਚੁਸਤ ਸੀ, ਆਪ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਵਿਅਵਸਥਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।” “ਜੇ ਅਣਆਦਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।” “ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਨ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਯਜ੍ਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।” “ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਯਜ੍ਨ ਸਥਲ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਵਰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ, ਚੰਗੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਯਜ੍ਨ ਲਈ ਰਵਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਯਜ੍ਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਹਰ ਕਰਮ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੰਕਲਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। (ਇਹ ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗ ਹੈ; ਸੁਣੋ।) ਜਦ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦਾ ਯਜ੍ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਕੀਤਾ। ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਮਕਾਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਵਰਗਯ ਅਤੇ ਉਪਸਦ ਆਦਿ ਕਰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸੋਮ-ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵਿਅਵਸਥਾ, ਆਦਰ, ਸੰਮਾਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।