ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੂਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾਨਵੀ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਜਨਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਰਾਵਣ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੱਕ ਦਾਨਵ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਸੁਣੀ। ਫਿਰ, ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਸਾਥ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਬਹਿਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ ਵਾਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਅਗਨਿ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਵਣਾ ਦਾਨਵ, ਕਬੰਧਾ, ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਬੰਧਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਬਰਿ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਬਰਿ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਬਰਿ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਾਰੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ Dundubhi ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ ਦਸ ਯੋਜਨਾ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਲੀ ਆਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੇਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਂਪਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸ਼ੋਕੇ ਵਨ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਤਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਆਖਿਰਕਾਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਅਸ਼ਿਰਵਾਦ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਲਗਾਈ, ਸਿਵਾਏ ਸੀਤਾ ਦੇ। ਉਹ ਰਾਮ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੱਚਾਈ ਦਿਖਾਈ। ਅੱਗ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਦਾ ਲਈ ਯਾਦ ਰਹੀ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ।