ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰਾਮ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਾਗ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸੁਚੱਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਬੇਹਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬਲਿ ਦਾਨ ਯੱਗਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਜਲਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਮਰੱਥ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੇ ਹੇਠ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਯੱਗਾ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੱਗਾ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਸਾਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਯੱਗਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰੀਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਯੱਗਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਮੁੜ ਆਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੱਗਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੀਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਇਸ ਯੱਗਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਯੱਗਾ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਸੌਂਦਰੀਆਂ ਮਕਾਨਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰਾਜਾ ਜਨਕ, ਕਾਸੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕੇਕਾਇਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸੂਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੀ ਯੱਗਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਯੱਗਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ।