ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਨੀਲਕੰਠ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਵੀਰਾਧਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਤਿਕਸ਼ṇ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਾਈ ਨਾਲ ਵੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਤੀਰ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਬੰਦੂਕਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਸਾਧੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਏ, ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਪਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਸਨ ਅਤੇ ਡੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੈਤਨੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜਨਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਸਤਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ। ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ," ਪਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ, ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਓਰ ਚੱਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਜਟਾਇਉ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਟਾਇਉ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਚੁਰਾਈ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਇਉ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਕਬੰਧਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਬੰਧਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤਪਸੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। "ਸ਼ਬਰੀ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ," ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲੇ; ਅਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਬਾਰੇ, ਦੱਸਿਆ; ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ; ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ; ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਫਿਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਾਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਘਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਲਾਉਣ ਲਈ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੁੰਡੁਭੀ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਫੈਂਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੀ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਭੂਗਰਭ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਕੀਨ ਜਮਾਉਂਦਾ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਗਰਜਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸੁਰਜ ਉਭਰਿਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਿਟਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਗਰੁੜ ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਮਹਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਲੰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨਾ ਚੰਨ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਗਈ ਸੀ। ਪਛਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਅਤੇ ਖਬਰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨੂੰ ਚਟਕੀ। ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਅਕਸ਼ ਨੂੰ ਚਟਕਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਿਰਕਾਰ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਬੂਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹੀਰੋ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਵਾਏ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖਬਰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ, "ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ, ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ।