ਕੈਕਈ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਕੜਵੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਰਾਣੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਦੁਖਦਾਈ ਕੰਮ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ-ਘਾਤਣੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਐਸੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਅਜੇਤ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਚਲ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰਕ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਅੰਕ, ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੌ ਕਰੋੜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇੱਛਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹੱਕ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।" "ਚਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਰਾਜ ਕਰ ਲਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੱਸੇ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਐਸਾ ਅਧਰਮੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸਦੇ ਰਾਹੀ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਰਾਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?" "ਇਹ ਵੀ ਅਜੀਬ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਿਗਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਜੋ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜਣ ਦੀ ਜਿੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਨੀਮ ਦੇ ਪੇੜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਤੇਰਾ ਕੁਲ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੀਮ ਤੋਂ ਸ਼ਹਦ ਨਹੀਂ ਟਪਕਦਾ।" "ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਸਿਰਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਭਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਹੱਸਿਆ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੱਸ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਹੋ?'" "ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਭੇਦ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।' ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਜਿੱਦ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਕਿ, 'ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੋ ਜਾਂ ਮਰੋ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ।' ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵਰ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਚਾਹੇ ਮੌਤ ਜਾਂ ਨਾਸ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੰਦੇ ਰਾਹੇ 'ਤੇ ਚਲ ਪਈ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ-ਕਥਨ ਸੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣੇ ਪਿਉਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹੇ 'ਤੇ ਹੀ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਬਣ। ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਾ ਧੱਕ।" "ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠਾ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਭਰੇਗਾ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦਾਨੀ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉ। ਜੇ ਰਾਮਾ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਬਦਨਾਮੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਰਾਘਵ ਹੀ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਕਦੇ ਮਿੱਠੇ, ਕਦੇ ਤਿੱਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਰਾਣੀ ਕੈਕਈ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਜਾਂ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਵ ਆਇਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ, ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਸਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਰਥੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਰਾਂ ਵਾਂਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰਾਘਵ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕੇ। ਸੁੰਦਰੀਆਂ, ਚਤੁਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਵਪਾਰੀ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਜਾਵਣ। ਜੋ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੱਖ।" "ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਰਥ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਣ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਦ ਪੀ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਵੀ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਰਾਣੀ ਕੈਕਈ ਅਤੇ ਸਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।