ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ Ṛṣyaśṛṅga ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ Śāntā ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵਾਚਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਵੈਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਣਹਿਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਅੰਗ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਖਦਾਈ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ Śāntā। ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਮਪਾਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦਸ਼ਰਥਾ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਬੇਬੱਚੇ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਧੀ Śāntā ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੱਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਕਿ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧਾ ਹੋ ਸਕੇ।" ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ Śāntā ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦਿੱਤਾ। ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਉਸ ਮਾਹਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਯੱਗ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਾ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ Ṛṣyaśṛṅga ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਯੱਗ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ Ṛṣyaśṛṅga ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗੀ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ੂਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ Ṛṣyaśṛṅga ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਦਸ਼ਰਥਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ Ṛṣyaśṛṅga ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਹੀ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਰੋਮਪਾਦਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰ ਮਸਲੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਧਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਰਮੇ, ਮੇਰੀ ਧੀ Śāntā ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਜਾਣਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਹੈ।" ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ। ਦਸ਼ਰਥਾ ਅਤੇ ਰੋਮਪਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਘੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉੱਤਰਧਿਕਾਰੀ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਚਨਾ ਭੇਜੀ, "ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਓ!" ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਛਿੜਕਿਆ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਏ ਗਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਬ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੰਕਾਂ ਅਤੇ ਡਰਮਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ। ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬਸੰਤ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਯੱਗ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਂਦੇ ਹੋਏ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲਈ ਯੱਗ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ," ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਵਾਓ, ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ।" "ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਯੱਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜਲਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸੂਯਜਨਾ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀਯਪ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।" "ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ।" ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਸ਼ਰਥਾ ਦੇ ਯੱਗ ਅਤੇ Ṛṣyaśṛṅga ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।