ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ, ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੁਯਜ್ಞ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰ, ਇਹ ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੰਧਾ (ਕਮਰਬੰਦ) ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਇਲਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਵੀ ਭੇਜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖਟਿਆ ਵੀ ਸਜਾ ਦੇਵੇਂ। ਰਾਮ ਜੀ ਫਿਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਵੀ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸਾਂਤ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਇਉਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਬਾਹੁਬਲੀ ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" "ਤੇ ਜੋ ਤੈਤਰੀਯ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ, ਸੇਵਕ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੁਣ।" "ਤੇ ਰਥਵਾਹ ਚਿਤ੍ਰਰਥ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" "ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਗੋ-ਧਨ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਠਕ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਾਠਕ ਤੇ ਦੰਡ ਧਾਰੀ ਨੌਜਵਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਲਸੀ ਹਨ, ਆਰਾਮ ਪਸੰਦ ਹਨ, ਪਰ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਵਾਹਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਦੋ ਸੌ ਵਧੀਆ ਬਲਦ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਚੌਲ ਦੇ।" "ਤੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਕੌਸਲਿਆ ਕੋਲ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ।" "ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।" ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਘਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਘਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ, ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ," ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਖਜਾਨਚੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਉੱਥੇ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਾਜ਼, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਗਰਗ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਪੀਲੇ ਸਨ, ਨਾਮ ਸੀ ਤ੍ਰਿਜਟਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਖੇਤੀ ਕਰ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਲ ਤੇ ਕਸੀਆ ਵਰਤਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹਲ ਤੇ ਕਸੀਆ ਪਾਸੇ ਰੱਖ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ ਕੋਲ ਜਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਤ੍ਰਿਜਟਾ, ਭਰਿਗੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਤੱਕ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਵਧੇਰੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝ।" ਰਾਮ ਜੀ ਹਲਕਾ ਹਾਸਾ ਕਰਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਹਜੇ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ; ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਏਂ, ਉਤਨੀ ਤੇਰੀ।" ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚੋਲਾ ਕਸਿਆ, ਲਾਠੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਲਾਠੀ ਸਰੀਯੂ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਣ ਵਿੱਚ, ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਡਿੱਗੀ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਲਗ ਕੇ ਗਲ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ।" "ਇਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸੀ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।" "ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਯਸ਼ ਮਿਲੇ।" ਤਦ ਤ੍ਰਿਜਟਾ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਵਿਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਯਸ਼, ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਪੂਰਨ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਪੂਰਕ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ, ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਦੋਸਤ ਹੋਵੇ, ਨੌਕਰ ਜਾਂ ਗਰੀਬ ਮੰਗਤਾ—ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਤੇ ਦਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਤੈਂਤੀਸਵੇਂ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣ। ਇੰਝ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।