ਸੰਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੁਮਿਤ੍ਰੀ) ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਮਹਲ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਕੰਨਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰਤਨਾਂ, ਕੰਗਣਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਕਕੁਤ੍ਥਸ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ్ఞ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਯਜ्ञ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਮ੍ਰਿਦੁਭਾਵੀ! ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਲੈ ਜਾਓ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੰਧਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਸੀਤਾ ਵਧੀਆ ਪਾਇਜਬ ਅਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਵੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਿਸਤਰਾ ਵੀ ਲਗਵਾ ਦੇ। ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਵੀ।" ਰਾਮ ਜੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਮੀਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ, ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸੁਮੀਤ੍ਰੀ, ਅਗਸਤਯ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੱਦਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।" "ਤੇ ਤੈਤਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਡੀ, ਸੇਵਕ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਰਥੀ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੇ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" "ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਠਕ ਪਾਠਕ ਤੇ ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ ਪਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵਾਹਨ, ਦੋ ਸੌ ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਚਾਵਲ ਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਕਮਰਬੰਧਨ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਆਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਆਦਰ ਕਰ।" ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਮੋਹਤਾਜ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰਾਂ ਨੂੰ, ਗਲੇ ਰੁੰਝ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਘਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਘਰ, ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਖਜਾਨਚੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲਿਆਓ।” ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ ਉਹ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਢੇਰ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਮੋਹਤਾਜਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਗਰਗ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਰਾ-ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਜੋਤ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਹਲ ਤੇ ਕੱਸਾ ਪਾਸੇ ਰੱਖ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ ਕੋਲ ਜਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।” ਤ੍ਰਿਜਟਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸਭਾ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੱਕ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਜੋਤ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰੋ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਹਲਕਾ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਏਂ, ਉੱਨੀ ਤੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।” ਤਦ, ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਦੰਡ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੰਡ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਜੀ, ਸਰਯੂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਜੀ ਉਸ ਗਰਗ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ। ਹੁਣ, ਹੋਰ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੰਗ ਲੈ।” “ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਯਸ਼ ਮਿਲੇ।” ਤਦ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਤ੍ਰਿਜਟਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਝੁੰਡ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਪਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦਾ ਯਸ਼, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸੁਖ ਵਧੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਨ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਧਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।