ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਤ ਆਇਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਅਸਮਾਨਿਕ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਠਾਏ, ਜੋ ਮਹਾਨਾਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਂ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਅਪਾਰ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ, ਦੋ ਅਖੂਤ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਤੋਕੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵੀ ਲਏ। ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਇক্ষਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕੁਲਗੁਰੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਹ ਅਨਮੋਲ ਅਸਤਰ ਉੱਠਾਏ। ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨਿਕ ਅਸਤਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, “ਤੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ!” ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਵਿਜੇਤਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਵੀ ਹਨ।" "ਪਰ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜ्ञ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਸਭ ਮਾਣਯੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।” ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦਾ ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ, “ਮਿੱਤ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿਸਦਾ ਮਾਲਕ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਰੌਣਕ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਕਕੁਤਸ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਗਣ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ-ਬਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ्ञ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮਿੱਠੇ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜ ਲੈ ਜਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਹਚਰੀ ਸੀਤਾ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਧਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।” "ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੇਰੀ ਸਹਚਰੀ ਤੇਰੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਪਾਜੇਬ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਛੋਣਾ ਵੀ ਲਗਵਾਓ। ਇਹ ਹਾਥੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ।” ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਧੀਰ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। “ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਉਹ ਦੋ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ। ਅਤੇ ਤੈਤਿਰੀਯ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਚਾਲਕ ਚਿਤਰਥ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਠਕ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਤੇ ਦੰਡਧਾਰੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਲਸੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਪਸੰਦ ਹਨ ਪਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਤ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਥ, ਦੋ ਸੌ ਚੰਗੇ ਬਲਦ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪਾਂ ਚੌਲ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ।" "ਕੌਸਲਿਆ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਨੇਕ ਘੇਰੂਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।” ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਭਾਵੁਕ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਹੰਝੂ ਭਰੀ ਗਲੇ ਨਾਲ, ਆਖਿਆ, “ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲਿਆਓ।” ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਲੈ ਆਏ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਉੱਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਰਗ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਰਾ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਲ ਤੇ ਕੱਸਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ (ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਔਰਤ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ), “ਹਲ ਤੇ ਕੱਸਾ ਪਾਸੇ ਰੱਖ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ; ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।