ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਭੌਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਭਰਤ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਕੌਸਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਸਟ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਉੱਤਮ ਕੌਸਲਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਬੜੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲਵੋ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਨਿਆਇਕਤਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਹੋਈ ਟੋਕਰੀ ਤੇ ਗੈਂਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਣ-ਭੋਜਨ ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਗਣ ਜਾਂ ਸੁੱਤ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਆ।" ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਜ్ఞ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭੈੰਕਰ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਅਟੂਟ ਕਵਚ, ਦੋ inexhaustible ਤੋਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕੁਲਗੁਰੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਏ। ਫਿਰ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ, ਜੋ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਪਿਆਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਵਿਜੇਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀ ਵੀ ਹਨ। ਪਰ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸੁਯਜ్ఞ, ਜੋ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਆਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਅੱਗ-ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮਿੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਓ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੰਧਿਆ ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਅਪਕ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ-ਬਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨਾਂ, ਕੰਗਣਾਂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਉੱਤਸਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ्ञ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੁਖੀ ਜੀਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਲੈ ਜਾ; ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਥਿਨ ਸੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਮਰ-ਬੰਦ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਸਾਥਿਨ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਪੈਜਾਬ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਵੀ ਭੇਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਛੋਣਾ ਵੀ ਲਗਾਵੇਂ। ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਦਰਾਂ।" ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੰਯਮੀ ਭਰਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਦੇ। ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" "ਤੇ ਤੈੱਤਰੀਯ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਹ ਅਚਾਰਯ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ, ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੇ। ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਚਿਤਰਥ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਤਮ ਰਤਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" "ਸਭ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਠਕ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਜੋਵਾਨ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਲਸੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਤ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵਾਹਨ, ਦੋ ਸੌ ਉੱਤਮ ਬਲਦ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਚਾਵਲ ਦੇ।" "ਤੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਕੋਲ ਆਈ ਹੋਈਆਂ ਕਈ ਕਮਰ-ਬੰਦ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ। ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੀ ਭੇਟ 'ਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਆਦਰ ਕਰ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੌਂਤੀਵੇਂ ਅਤੇ ਬਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਯਥਾ ਕ੍ਰਮ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।