ਰਾਮ ਨੇ ਜਦੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਉੱਤਰ ਦੇਣਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਿਹਾ, “ਭਾਈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਭਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਿਆਂਪੂਰਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਰਜਨ, ਕਰੂੜ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਅਗੇ ਕਿਹਾ, “ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਿਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਡੋਲ ਨਾਰੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਓ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਹਾੜੀ ਤੇ ਟੋਕਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਅਨਿਆ ਆਸਾਮੀਕ ਭੋਜਨ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ ਆਨੰਦ ਲਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।” ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵਰਨ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਦਿਵ੍ਯ ਕਵਚ, ਦੋ ਅਖੰਡ ਤੂਣੀਰ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸੰਵਰਤ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁਆਂ ਦੇ ਕੁਟੰਬ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਥਿਆਰ ਲਿਆ। ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਵਿਖਾਏ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਸਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇ ਦਵਾਂ। ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀ ਵੀ। ਪਰ ਤੂੰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਜਾਤੀ ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਮਾਨਯੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।” ਫਿਰ, ਵਾਯਮਿਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਯਜ੍ਯ ਦੇ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਅੱਗ-ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮਿਤਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵੇਖ, ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਸੰਧਿਆ-ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸਟ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਨ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨ, ਕੰਗਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜਹਿਰਾਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮ੍ਰਦੁ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ ਲੈ ਜਾ; ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰ-ਬੰਦ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਵੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੋਫਾ ਲਗਾ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਛਾਇਆ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਹਾਥੀ, ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ।” ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਉਹ ਉਪਹਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਭਰਾ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਰਦਾ। “ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸੱਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ। ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ। ਅਤੇ ਤੈਤਰੀਯਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਹਨ, ਸੇਵਕ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਚਾਹੇ। ਅਤੇ ਚਿਤਰਰਥ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਥੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕ਼ੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ। ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ-ਝੁੰਡਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਕਠਕ-ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਟਾਫ਼-ਧਾਰੀ ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਦਿਨ-ਚਰਿਆ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲਗੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਰਾਮ-ਪਸੰਦ ਹਨ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ, ਦੋ-ਸੌ ਵਧੀਆ ਬਲਦ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਚਾਵਲ ਦੇ। ਅਤੇ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਕੋਲ ਆਈ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕਮਰ-ਬੰਦੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ—ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਆਸਾਮੀਆਂ, ਮਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਉਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇ।