ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸਨੇਹ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇਗੀ। ਭਾਰਤ, ਜੇਕਰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੌਸਲਿਆ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਸੋ, ਸੁਮੀਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਥੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਕਰ; ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਕੌਸਲਿਆ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮ-ਪਾਲਨਾ ਵੀ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬੋਲਣ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਹਾਡੀ ਜੋ ਜੋਤ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕੌਸਲਿਆ ਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਹ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਸਟ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਭਾਵੇਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਣ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੌਸਲਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਬੜੀ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ।" "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲਓ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਗੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼, ਫਾਵੜਾ ਤੇ ਟੋਕਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।" "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵਣ-ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਸੀਤਾ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਗਣ ਜਾਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਮ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਚੱਲ, ਸੁਮੀਤ੍ਰੀ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਜੋ ਦਿੱਖ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਸਨ—ਉਹ, ਅਟੱਲ ਦਿਵ੍ਯ ਕਵਚ, ਦੋ ਅਖੂਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੋਣੀਆਂ, ਤੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕੁਲ-ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸੰਯਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਆਏ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਿਆਰੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ।" "ਪਰ ਤੂੰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜ्ञ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਭ ਮਾਣਯੋਗ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੁਰਕੇ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮਿੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਖੋ, ਜੋ ਔਖੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਾਗੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜਹਿ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜ्ञ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਿੱਠੇ ਜੀ, ਇੱਕ ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵੋ; ਮੇਰੀ ਸਾਥਣ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਮਰਬੰਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੇਰੀ ਸਾਥਣ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਾਜੇਬਾਂ ਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਖਟਿਆ ਵੀ ਲਵਾ ਦੇ।" "ਇਹ ਹਾਥੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਧੀਰ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਬਿਲਕੁਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਆਖਿਆ, "ਸੁਮੀਤ੍ਰੀ ਪੁੱਤਰ, ਅਗਸਤ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੁਲਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।" "ਤੇ ਤੈਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥ, ਸੇਵਕ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਦੇਵੋ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਨਵਾਸ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।