ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਦਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। "ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੀਤੇ, ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਡੰਡਕ ਅਰਣਿਆ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂ; ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਸ਼ੇਲੇ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਲਈ ਹੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਡਰਪੋਕ ਨਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਬਣ। "ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੀਤੇ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਫੈਸਲਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਬੜੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਰੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ; ਹੇ ਸੀਤੇ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭਾਉਂਦਾ। "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਦੇ ਦੇ, ਅਤੇ ਭਿਖਮੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ; ਜੋ ਮੰਗਣ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣੇ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਦੇ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਬਿਸਤਰ, ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਜਾਇਦਾਦ—ਇਹ ਸਭ ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।" ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਨ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਣ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਣ ਤੇ ਹਾਥੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੋਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਗੋਹਲੇ ਹਰ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਅਮਰਤਾ ਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਚਾਹ ਹੈ।" ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦਾ ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਮੁੜ ਬੋਲੇ, "ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ।" ਫਿਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਖੜਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, "ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਸਥਿਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਜਿੱਤੂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਕੌਸਲਿਆ ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ? "ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਦ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ (ਕੈਕੇਈ) ਦੁਖੀ ਸਹ-ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇਗੀ। ਭਰਤ, ਜਦ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਹਿਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ। "ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਆਪ ਉਥੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ; ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਫਰਜ ਕੌਸਲਿਆ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਐਸਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮ ਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਗੌਰਵ, ਇਹ ਕਰ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬੜੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ, "ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਭਰਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੌਸਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਅਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਉਲਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦਬੁਧਿ, ਦੁਸ਼ਟ ਭਰਤ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ। "ਉਹ ਉੱਤਮ ਕੌਸਲਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਬੜੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਖੰਨ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਤੇਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਹਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ, ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਾ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈ।