ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਕਈਕਈ, ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਹੁਣ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਈਕਈ ਨੇ ਉਹ ਵਚਨ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਵਸਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇ ਵਾਰਿਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਭਰਤ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਭਰਤ ਅੱਗੇ ਨਾ ਦੱਸੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹੈ, ਸੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ। ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੀਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੀ। ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਉਮਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਨ ਕਰੀ; ਪਿਆਰ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਵੀ ਭਰਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਭਰਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀ; ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਉਹ ਰਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਜਦ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਲਟ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ—even ਜੇ ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਹੋਣ—ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੀ, ਭਰਤ ਵੱਲ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਾਈਵੀਂ ਸਰਗਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦੇਹੀ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਰਾਮ? ਇਹ ਬਚਨ ਹਲਕੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ ਸਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿਹੜੀਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ, ਵੀਰਾਂ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਪੁੱਤ-ਵਧੂ—ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਾਂ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਨਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਆਪ, ਨਾ ਮਾਤਾ, ਨਾ ਮਿੱਤਰ—ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ—ਕੁਝ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਤੀ ਹੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੁੰਦਦੀ ਹੋਈ। ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲੋ—ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਚਾਹੇ ਮਹਲ ਦੀ ਛਤ ਤੇ, ਉੱਡਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਪਤਿ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਮੈਂ ਜੋ ਨਿਰਣੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਬਘਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਸਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੀ, ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਰਹਿ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਧੁਰ-ਸੁਗੰਧਿਤ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂਗੀ। ਤੁਸੀਂ, ਰਾਮ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕੁੰਦੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂਗੀ, ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖਾਵਾਂਗੀ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰ ਖਿਲੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਬਗਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇਖਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਾਂਗੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ। ਹੇ ਵਿਸਾਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੌ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਸਵਰਗ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ, ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼ਚਯ ਰਾਮ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ, ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਬੰਧਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।