ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਰਾਮ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗੇ। ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਜੋ ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਸੁਪਰਣ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਮ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਮ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪਗ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਲਈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਟਾਪੂਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਮਾਤਾ ਨੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੰਨਤ ਕੀਤਾ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਪਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ 'ਤੇ ਛੜਕਾ ਕੀਤਾ। ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਬੋਲੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੂੰਹੀ-ਮੂੰਹੀ ਹੀ ਸਨ, ਦਿਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਮਾਤਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਆਖਦੀ ਹੈ: "ਜਾ, ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਰੇ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜ-ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਵੇਖਾਂ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਦੁਖ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਉੱਗੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ, ਰਾਮ, ਸ਼ੁਭ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਂਗੀ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ।" "ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਪਤੂਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਤੇ ਤੁਰ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੀਵ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਸੱਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹਣ।" ਕੌਸਲਿਆ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਰਸਮ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਘੁੰਮ-ਘੁੰਮ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਰਾਣੀ ਵੱਲੋਂ ਘੁੰਮਾਈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ, ਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਾ। ਇਹ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛਵੀ-ਛਵੀ ਅਧਿਆਇ ਹੈ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦੇ ਉੱਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸੀ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਾਜ-ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਹਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ; ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਤਬ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਧੰਨਵਾਦੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੀ, ਰਾਜ-ਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀਤਾ, ਉਠ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦਬਾ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪੀਲਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਰੁੱਸਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਆਖੀ: "ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਸਵਾਮੀ?" "ਅੱਜ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ; ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਤ ਹੋ, ਕਿਉਂ?" "ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਦਾਂ ਸੌ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਫੇਨ ਵਾਂਗ, ਛਾਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ।" "ਨਾਹ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਕਮਲ-ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਦੋ ਮੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗ, ਪੰਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।" "ਚੰਗੀ ਬੋਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਭਟ ਅਤੇ ਹਰਕਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਨਹੀਂ ਆਏ, ਨਾਹ ਹੀ ਸੂਤ ਤੇ ਮਗਧਾ ਸ਼ੁਭ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।" "ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਮਧ ਤੇ ਦਹੀਂ ਦਾ ਛੜਕਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾਹ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ।" "ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਰਥ, ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।" "ਨਾਹ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਬਾਦਲ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ।" "ਨਾਹ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ, ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਹੁਣ ਜਦ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਅਜੀਬ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।" ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ, ਰਾਮ, ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਸੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਅਤੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜਾਨਕੀ, ਸੁਣ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਚਨ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਭਰਤ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦੀ ਰਸਮ, ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਿਦਾਈ, ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।