ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਚਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਵਿਨਤੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਸਹਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਲੈ ਚਲੋ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਰਾਲੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸੀਤਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਭਰ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜੀਵਤ ਨਾਰੀ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੀ ਉਸਦਾ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਸੁਆਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਸਹਾਇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਸਿਆਣੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਭਰਤ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਸਦਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ; ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹਿਤ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ। ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਲੋਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਗਨਾਂ 'ਚ ਤੇ ਉੱਚ-ਵਿਰਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰिये, ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਨਾ; ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ। ਨਿਯਮਤ ਆਹਾਰ ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣਾ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਉੱਚੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ।" ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਪੁੱਤਰ। ਪਰ ਸਮਾਂ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਨਿਭਾ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾ, ਮੇਰਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਹਰ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਪਰਤ ਆਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਅਤਿ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਾਂਗੀ। ਪੁੱਤਰ, ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਰਗ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾਵੇ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮਨ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲਾ ਜਾ, ਬਾਹੁਬਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਂਗਾ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਛਾਲੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਣੀ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਅਪਾਰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਜਦ ਰਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਜਾਣਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦੇਖਿਆ, ਚੰਗੇ-ਚੰਗੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛੁਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲਾ ਜਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਤੁਰ। ਜਿਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਨਿਭਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ-ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।" "ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਾਹੁਬਲੀ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ, ਕੂਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਵੇਦੀਆਂ, ਮੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸਨ, ਪਹਾੜ, ਰੁੱਖ, ਬੂਟੇ, ਝੀਲਾਂ, ਪੰਛੀ, ਸੱਪ ਤੇ ਸਿੰਘ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਸਾਧ੍ਯ, ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਾਤਾ, ਵਿਧਾਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗ ਅਤੇ ਅਰ੍ਯਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੈਨ।" "ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ, ਇੰਦਰ ਸਿਰਮੌਰ, ਛੇ ਰੁਤੂ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਦਿਨ ਤੇ ਘੜੀਆਂ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੈਨ; ਵੇਦ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਕੰਦ, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਣ।" "ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਚੌਂਕੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਜੰਗਲ 'ਚ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਹਿਲਦਾ-ਡੁੱਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।" "ਛੇ ਰੁਤੂ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ, ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਭਾਗ ਤੇ ਪਲ, ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੈਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਜਟਾਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰੇਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।" "ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਡਰਾ ਨਾ ਸਕਣ। ਬਾਂਦਰ, ਬਿਛੂ, ਡੰਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ, ਮੱਛਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਕੀੜੇ ਤੈਨੂੰ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਕਲੀਫ ਨਾ ਦੇਣ। ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਸਿੰਘ, ਚੀਤੇ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਰਿੱਛ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਭੈਂਸ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰਨ।" "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਣ, ਤੇਰੇ ਸਭ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਰਹੇ। ਚਲਾ ਜਾ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਸੰਖ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ।