ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ, ਫਿਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਸੀਬ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਤੇ ਅਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ—ਪਿਤਾ ਜੀ ਅਤੇ ਕਈਕਈ—ਕਿਸੇ ਬੁਰੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦਾ ਢੋਂਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਰਮਪ੍ਰੀਤ ਰਾਮ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ?" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸੱਚੀ ਹੁੰਦੀ, ਨੀਰਭੀਕ ਤੇ ਸਾਫ਼, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕਦੇ ਦਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ, ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਉਲਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨاپਸੰਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਯੋਗ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚੁੱਕਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਈਕਈ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਕਿਉਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧਰਮ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹੋ? ਇਹ ਵੰਡ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮ ਦੋਸ਼ਯੋਗ ਹੈ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਰਣੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਸੀਬ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਸੀਬ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ, "ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਸੀਬ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਸੀਬ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਨਸੀਬ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ ਹਤਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ, "ਅੱਜ ਲੋਕ ਨਸੀਬ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖਣਗੇ; ਅੱਜ ਨਸੀਬ ਤੇ ਯਤਨ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਲੋਕ ਦੇਖਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਨਸੀਬ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ—ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਨਸੀਬ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੋਕਿਆ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਭਰੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪਾਗਲ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਅਨੂਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਸੀਬ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਾਂਗਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਰੱਖਵਾਲੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਰਾਮ, ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਨਗੇ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਨਸੀਬ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਨਸੀਬ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਉੱਨਤ ਯਤਨ ਜਿੱਤ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ।" ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, "ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਦ noble ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ-ਰਸੀਮ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਜ-ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਰਾਮ, ਤਾਂ—ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰ ਬਦਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, "ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ, ਤੇ ਉਥੇ ਲੱਗਾ ਰਹਿ; ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, "ਇਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਧਨੁ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਸਿਰ-ਬੰਦ ਤੇ ਤੀਰ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰ—ਬਾਂਹਾਂ, ਧਨੁ, ਸਿਰ-ਬੰਦ, ਤੇ ਤੀਰ—ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ—even ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ—ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਦਲ-ਵਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ, "ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਘਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਾਂਹਾਂ, ਹੱਥ, ਤੇ رانਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਵੇਗੀ—ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥੀਆਂ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ—ਧਰਤੀ impassable ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਣਗੇ—ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਧਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਚਮੜੇ ਦੇ ਗਾਰਡ ਨਾਲ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਹੱਥ ਵਿਚ—ਜਦ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਇੱਕ-ਸੁਆਰਥ ਹਨ, ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਹੋਵਾਂ, ਮੈਂ ਭੀੜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ vital points 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਮ।" ਉਸ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਅੱਜ ਚੰਦਨ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਕੰਗਣ ਉਤਾਰਣ ਦਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਛੱਡਣ ਦਾ, ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਰਾਮ, deeds ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੌਣ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗਾ—ਕੌਣ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਸ਼ੋਹਰਤ, ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਹਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਪੋਂਝੇ ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੰਤਾਵਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਸੁਭਾਵਕ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨਣ ਲਈ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੀ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਵੀਂ ਸਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨਣ ਦੇ ਨਿਰਣੈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਧਰਮਪੂਰਨ ਬੋਲ ਆਖੇ। "ਜੋ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇਵੋਤ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—ਮੈਂਰਾ ਪੁੱਤ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਜਣਿਆ, ਕਿਵੇਂ gleaning ਕਰਕੇ ਜੀਵੇਗਾ?" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰ ਤੇ ਸੇਵਕ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਰਾਮ ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਖਾਵੇਗਾ?" "ਕੌਣ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਕੌਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ—ਕਿ ਰਾਜਾ ਦਾ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?" "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਨਸੀਬ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।