ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਭਰਤ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਲਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈ ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਸਨ, ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਹੀ ਸੱਚੇ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ।" ਪਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਪਣੇ ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਰਹੇ। ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਕਮਲ ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਦੈਤ ਵੀਰਾਧਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਸੁਤਿਕਸ਼ਣਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਾਈ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਧਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਸੀ ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਦੈਤਨੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਖਰਾ, ਤ੍ਰਿਸਿਰਾਸ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇੱਕ ਇਤਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ," ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਦੋਨੋਂ ਪ੍ਰਿੰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਗਿਦੜ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿਤਾ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਅਗਨਿਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਦੈਤ ਕਬੰਧ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਬੰਧ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਸੀ, ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਸ਼ਬਰੀ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ," ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸ਼ਬਰੀ ਦੁਆਰਾ properly ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਤਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਸਦਾ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ। ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੁੰਡੁਭੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਬਾਹੂ ਵਾਲਾ ਹੀਰੋ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਜੁੱਤੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੀ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਗੂੰਜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਲੀ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੇਜਿਆ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ। ਫਿਰ, ਗਿਦੜ ਸਾਂਪਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਹਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਨਮਕੀਨ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜਿਆ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।