ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਰੋਮਪਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਦਾ ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅੰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਭਰ ਕੇ ਆਇਆ। ਪਰ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਕਲਮਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਕ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਸਹੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਸ਼ਚਿਤ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਓ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਭੰਡਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।" ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੁਕਮ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨਿਮਾਣੇ ਕਰਕੇ ਜਾਉਣ ਤੋਂ ਹਿਚਕਿਚਾਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏਂਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੂੰ courtesans ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਈ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣਗੇ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।" ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਨਾਰੀ, ਸੰਸਾਰਕ ਆਨੰਦਾਂ ਜਾਂ ਮਨੋਰੰਜਨਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸੁੰਦਰ courtesans ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਇਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਿਭੰਡਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ।" ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਲਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੂੰ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚੱਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਭਟਕਣ ਲੱਗਾ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸੁੰਦਰ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ਿਆਸਰਿੰਗਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਮੁੜ ਮੁੜੀਆਂ ਵਾਤਾਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।