ਜਦੋਂ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਲਕੜੀ ਸੀ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਤਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਖੜੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੱਧਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਅਰਜ਼ੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਲਾਡਲੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਰਾਮ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਨਗੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ, ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਦੇਦੀਪਯਮਾਨ, ਜਲਦੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਚਮਚਾ ਲੈ ਕੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਸਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਚਲ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ; ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾਏ ਹੋਏ ਯੋਧੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਹਾਦਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਆਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਭਟਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰੀ-ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਸ਼ਹੀਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬੀਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਰਾਮ, ਜੋ ਸਰਵੰਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ: "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲਿਆ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਲਾਡਲੇ।" "ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਸਫਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏਂਗਾ, ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਸੁਤ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।" ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸੋਚਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਰਾਣੀ ਕਿਸੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਸੀਤਾ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਐਸਾ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਈ ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਣੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਸੁਣੀਆਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਈਆਂ, ਤੇ ਆਨੰਦਤ ਨਾਗਰਿਕ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ: "ਅੱਜ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਸਭ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।" "ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਭਾਗ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਲਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੇਠ, ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਖ ਜਾਂ ਅਸੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ।" ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੀਛਕਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ, ਵਧੀਆ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਇੰਝ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਵੱਡੀ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ; ਚੌਰਾਹੇ ਨਗੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਪਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਚੱਜੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ। ਰਾਮ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਵਧੇ, ਜਿਸਦਾ ਮੱਧ ਭਾਗ ਧੂਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਵਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧਾਂ, ਲਿਨਨ ਤੇ ਸੂਤੀ ਕਪੜੇ, ਅਣਛੁਹੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਹੋਵੇ, ਦਹੀਂ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚੌਰਾਹੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸੁਣੇ। ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਲੋਕ ਆਖਦੇ: "ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਇਸ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਜਿਊਂਗੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਨਾ ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ; ਜੇ ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਵੇਖ ਲਵਾਂ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੁੱਲ ਹੈ।" ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਭ ਗੱਲਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹਵਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ, ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ। ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਜਾਂ ਮਨ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਲੰਘਦੇ। ਜਿਸਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅਣਸੁਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ, ਹਰ ਵਰਗ ਤੇ ਹਰ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਲ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਲੱਗਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ।