ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ, ਯਮ ਨੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲੋਂ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਖੜੇ ਸਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਰਾ ਰਾਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿ-ਪਾਤਰ, ਰਾਮ ਉੱਚੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਹ ਰਥ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਸ਼ਕਤ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ-ਭਰਕਮ ਸਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਇੰਝ ਸੈਂਕੜੇ–ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਯੋਧੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਜਸੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਜੀਰੇ, ਭੱਟ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਗਾਇਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਸਤੇ-ਰਸਤੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝਰੋਖਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ। ਰਾਮ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਰ ਅੰਗ ਸਿਧੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਧਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—"ਕੌਸਲਿਆ ਮਾਤਾ ਅੱਜ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਣ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ!" "ਤੂੰ ਅੱਜ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਸਫਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਹੈ।" ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨਦੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ, "ਇਹ ਰਾਣੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਰਾਮ ਵਰਗਾ ਪਤੀ ਪਾਇਆ ਹੈ।" ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸਭ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਸੀ। ਰਾਮ ਜਦ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—"ਅੱਜ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉੱਨਤੀ ਮਿਲਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਦਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।" "ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ ਵਰਗਾ ਨਰਪਤਿ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਅਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਕ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਧੀਆ ਵਾਜਿਆਂ, ਭੱਟਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੀ ਜੈਜੈਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚੌਹੱਟੀਆਂ ਤੇ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਅਗਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਿੰਗੇ ਧੂਪ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਘਰ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਟਕਦੇ ਸਨ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧੂਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧਾਂ, ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ, ਅਣਛੁਹੇ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਦਹੀਂ, ਚਾਵਲ, ਜਉ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਵਰਗ ਮਾਰਗ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚੌਹੱਟੀਆਂ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਕਰਦੇ ਆਏ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਰਸਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਪਾਲਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਨਾ ਖਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਧਨ ਦੀ; ਜੇ ਰਾਮ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਵੇ, ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਜਿਸਦਾ ਤੇਜ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" ਐਸੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੇ। ਜਦ ਰਾਮ ਲੰਘਦੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਜਾਂ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਤ ਹੁੰਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ। ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਵਰਗ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ।