ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਖਰਾ ਪਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਏ ਦੂਤ ਦਾ ਆਗਮਨ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਿਤ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਹੀ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਹੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਉਚਾਰਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕਰੇ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ, ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮਾ ਪਹਿਨੇ ਅਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਸਿੰਗਧਾਰੀ ਲੈਕੇ ਵੇਖਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇੰਦਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਯਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਵਰੁਣ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਮੰਗਲਚਰਨ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲੱਖਣ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੱਧਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਅਰਜ਼ਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਰਾਮ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਗੱਜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਬੇਹਤਰੀਨ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿੱਖਦੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਲਦੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲੱਖਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਲੱਖਣ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਸੁੰਦਰ ਚਵਰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਲੱਖਣ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਚਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਤਦ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ; ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਗਰੂ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਯੋਧੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਹਾਦਰ ਲੋਕ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਫਿਰ ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਭਟਾਂ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਇਆ। ਰਸਤੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ 'ਚ ਖੜੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਨਾਅਰੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੀ। ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ: "ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਆਨੰਦ, ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਏਗੀ।" "ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਮਿਲਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਹਰ ਰਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ।" ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨਦੀਆਂ ਸਨ; ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਪਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਚੰਨ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤੀਆਂ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੋਇਆ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਤੁਰਿਆ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ।