ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਦੇਵੀ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਣੀ, ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।” ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤਰਾ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਇਹ ਦੂਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣਗੇ। ਉਹ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਚੰਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।” ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਉਚਾਰਦੀ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ, ਸ਼ੁੱਧ, ਵਧੀਆ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮਾ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਸਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗੀ। ਇੰਦਰ ਪੂਰਬ, ਯਮ ਦੱਖਣ, ਵਰੁਣ ਪੱਛਮ, ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ।” ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਸੁਮੰਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ। ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਮੱਧ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਯਾਚਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਰਥ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਟਕਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰਥ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਹਸਰ-ਅੱਖੀ ਦੇਵਤਾ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ, ਉਜਾਸ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਖਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਥੇ ਸ਼ੋਰ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੁਰਦੇ ਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਸਾਹਮਣੇ ਯੋਧੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਕਵੀ-ਗਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੜਕਾਂ ਤੇ, ਨਰੀਆਂ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀਆਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਨਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਮ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਤਮ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: “ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਮਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ!” “ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ।” ਉਹ ਨਰੀਆਂ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹਨ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੀ ਤਪਸ਼ਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਰਾਮ ਨਾਲ ਚੰਦ-ਰੋਹਣੀ ਵਾਂਗ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਰ-ਨਰੀਆਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵੱਲੋਂ। “ਅੱਜ ਰਾਘਵ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।” “ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਨਰ-ਰਾਜਾ ਹੇਠ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਦੁਖ ਜਾਂ ਅਸੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ।” ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਏ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਤਮ ਕਵੀ-ਗਾਇਕਾਂ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ, ਰਾਮ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੌਕ ਭਰਪੂਰ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਨੀਲੇ ਲਹਿਰਦੇ, ਮਹਿੰਗੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ, ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਾਮ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਘਰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੱਧ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਉੱਤਮ ਸੁਗੰਧਾਂ, ਕਪੜੇ, ਲਿਨਨ ਤੇ ਰੂਈ, ਅਤੇ ਮੋਤੀ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਉੱਚਾ-ਨੀਵਾਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਰਗ, ਦਹੀ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਤੇ ਚੰਦਨ-ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਚੌਕ ਸਦਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਆਦਰ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।