ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, “ਸਭ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵ ਰਿਲੀਜ਼ ਕਰੋ।” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਰੂਰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਦੇ ਹੋ।” ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵਚਨ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, “ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ,” ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਵਡਿਆਂ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਓ।” ਅਸ਼ਵ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸੰਕਲਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਇਹ ਯਜਨ ਹਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤਮ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਖਾਮੀ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਯਜਨ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਲਾਇਕ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਣ।” ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ, “ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ।” ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ, “ਯਜਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ—ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲਓ; ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।” ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਹੁਣ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ, ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ।” “ਇਹ ਕਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਮਾਨਯੋਗ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਸੀ।” “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਸੀ: ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭਾਂਡਕਾ ਹੈ।” “ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ, ਸਾਧੂ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।” “ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਦੁਹਾਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ।” “ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਝ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।” ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਕਤਵਰ ਰੋਮਪਾਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅੰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਵੇਗਾ; ਪਰ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸੰਕਟ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏਗਾ ਅਤੇ ਆਖੇਗਾ, “ਤੁਸੀਂ ਵਿਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।” “ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਭਾਂਡਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।” ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਵਿਭਾਂਡਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੀ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ, ਪੂਰੀ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਧੂ ਇੱਥੇ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੂਜਾਰੀ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ, ਚਿੰਤਤ ਅਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਜਾਣ ਤੋਂ ਹਿਚਕਦੇ ਹਨ, ਸਾਧੂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, “ਅਸੀਂ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਸਾਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ੇ-ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਲਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਤੁਹਾਡਾ ਜਵਾਈ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਤਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।” ਹੁਣ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।” ਰੋਮਪਾਦਾ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਹਿੰਦਾ, “ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਢੰਗ ਸੋਚ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖਦ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।” ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰੀ, ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ, ਜਾਂ ਵਿਅੰਜਨ ਦਾ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ। ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮੋਹਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇ-ਵਸਤੂਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਲਵੋ। ਸੁੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇ-ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਉਥੇ ਜਾਣ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂਗੀਆਂ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ।