ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਦੇਵੀ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਣੀ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅਭਿṣੇਕ ਸੰਬੰਧੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਆ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਮੰਤਰਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਇਹ ਦੂਤ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਅੱਜ ਹੀ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣਗੇ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਚੰਗਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਰਾਮ ਦੀ ਆਦਰਿਤ ਸੀਤਾ, ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਗਈ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜ ਅਭਿṣੇਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਰਾਜ ਤਿਲਕ ਦੇਣਗੇ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮਾ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼ਿੰਗਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਵੇਖਾਂਗੀ, ਮੈਂ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵਾਂਗੀ। ਇੰਦਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ, ਯਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਵਰੁਨ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" ਸੀਤਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਸੁਮੰਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਰਾਮ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਮੱਧਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਅਰਜ਼ਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਆਂਖਾਂ ਦਾ ਤਾਰਾ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਰਾਮ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅੱਗ ਵਰਗ ਚਮਕਦੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਜ਼ਵਾਹਰਾਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ। ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਰਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਹਰੇ harness ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਥ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ ਰਾਮ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਚਮਚਮਾਉਂਦਾ ਪੱਖਾ ਫੜੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਥ ਉੱਤੇ ਪਿੱਛੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ। ਜਦ ਰਾਮ ਨਿਕਲਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਛੇ ਚਲੇ। ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਛੇ ਹੋਏ। ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾਏ ਹੋਏ ਵੀਰ ਯੋਧੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਤੇ ਭਟਾਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਰਸਤੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਸੀ, ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਅੰਗ ਪਰਫੈਕਟ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਆਖੇ: "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਆਨੰਦ!" "ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।" ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਨਿਆ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਰਾਮ ਨਾਲ ਐਸੇ ਮਿਲੀ ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਚੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਸੀ, ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤੀਆਂ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਥੇ ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ—ਹਰੇਕ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਸਾ ਵਿਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਅੱਜ ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚਲਾਏਗਾ; ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਥ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਖ ਜਾਂ ਅਣਚਾਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣੀ ਪਵੇਗੀ।" ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਮਤੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਭਟਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਇੰਝ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੂਬੇਰ ਦਾ ਜੈਕਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਚੌਕ ਚੌਰਾਹਿਆਂ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਪਾਰ ਤੇ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਸੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਹੁਣ, ਸੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮਹਿੰਗੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰ ਇਤਰ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਸੀ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਕਪਾਸ ਤੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਨਾ-ਛੇਦੇ ਹੋਏ ਮੋਤੀ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਚਾ-ਥੱਲਾ ਸਮਾਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦਹੀਂ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਅਭਿṣੇਕ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਸੀ ਉਸ ਦੀ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।