ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਰਥਚਾਲਕ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਜਾਗੋ, ਰਾਘਵ!" ਰਾਜਾ, ਜਾਗ ਕੇ, ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦਾ, "ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆਓ।" ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਮੁੜ ਰਥਚਾਲਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਖ਼ਬਰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਥਚਾਲਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣੀ। ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਸੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਛਜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀ-ਜੜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ, autumn ਦੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਛਾਇਆ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਗਰੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ। ਬਰਸਾਤੀ ਮੌਸਮ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲਦੀ, ਕਾਂਗਾਂ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ। ਉਹ ਮਹਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਕուբੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਦੇਖਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਦੇਹਾਤੀ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ, ਚਿਹਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਲ ਵੱਡੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਉੱਚਾ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਬੌਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਰਥਚਾਲਕ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਮਹਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਦਾ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਵਧਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਲ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਾਂਗ, ਹਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰੌਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਕੈਲਾਸ ਵਾਂਗ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਉਤਮ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਮਹਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ, ਹਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਖਿਆ। ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਦੇਹਾਤੀ ਲੋਕ, ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਰੌਣਕਦਾਰ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਬਦਲ-ਘਿਰੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਰਾਮ ਲਈ ਯੋਗ, ਦੇਖਿਆ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਅਣਰੋਕਿਆ, ਉਹ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਕਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਇਕांत ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਥੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਵਧਾਨ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਰੇਦਾਰ ਸਨ। ਉਥੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਛੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨ, ਚੋਖੇ ਅਤੇ ਧੀਰ, ਸਨ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਥਚਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੁਰੰਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਉਹ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ। ਰਿਪੋਰਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਖੱਟ ਤੇ ਛਤਰੀ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁੱਲ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀਤਾ ਖੜੀ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਕ-ਪੂਛਾ ਪੱਖਾ ਹਥ ਵਿਚ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਣੀ ਕੈਕੇਈ ਸਮੇਤ, ਬਿਨਾ ਦੇਰ, ਉਥੇ ਜਾਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।