ਇਕ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਉਣਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਸਮਾਰੋਹ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਭਟਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਕੌਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰੇ? ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਦਕਿ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਦਰਨੀਯ ਸਾਰਥੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੋ।" ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ..." ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਸਦਾ ਮਹਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਅਨੇਕ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। "ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ, ਰਾਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜਾਗੋ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲੋ; ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਆਗੂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਗੋ ਹੇ ਰਾਘਵ!" ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਜਾਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆਉ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਚੁੰਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੇਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਆਵਾਸ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਤੇ ਕਈ ਛੱਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਆਵਾਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਘਰ ਤੋਂ ਐਸੀ ਸੁਗੰਧ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਸਾਰਸ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ تراਸ਼ੇ ਹੋਏ ਹਰਨ ਸਨ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਆਵਾਸ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਵਾਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਹੜੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੀ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਮੀਦ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਵਾਸ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਟੋਲੀ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਨाढਯ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਰੋਮ-ਕੰਪ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਘਰ ਹਰਨ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਕੈਲਾਸ ਵਾਂਗ ਸਜੇ ਹੋਏ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੇ ਉਤਮ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਹਰਨ-ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਂਦੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਭੀੜ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਭਾਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਲਈ ਯੋਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸੋਹਣੇ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੰਦਰਲੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਮਹਲ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੱਡੇ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਕਰ ਮੱਛੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਇਕਾਂਤ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਚੌਕਸ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਲਠੀਆਂ ਫੜੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਆਦਰਨੀਯ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੇ ਵੇਖਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਸੇਵਕਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।