ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਵੇ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਯੋਗ ਬਣੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਸੀ ਸੇਵਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਮ ਉਮਰ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ 'ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਖ਼ੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਿਓ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਵਯੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਠੋ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਜਦੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ। ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਠੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰੀ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਖੁਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਜਲਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਰਾਜਾ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾ ਗਵਾਲ, ਫੌਜ ਬਿਨਾ ਨੇਤਾ, ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਚੰਦ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾ ਸਾਂਡ— ਤਿਵੇਂ ਰਾਜ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ; ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਪਰ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ—ਰਾਜਾ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਪਰ ਨਜ਼ਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਦੁਖੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਖ਼ੁਦ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੋਲੀ। "ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਥੱਕ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਰਥੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ—ਇਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਿਲਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ?" ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। "ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਜਲਦੀ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।" ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਆਉਣੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਿਕਲਿਆ; ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। "ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਬੁਲਾਏਗਾ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਥੀ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ—ਮਹਾਨ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ; ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਭੀੜ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨਵਾਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਵੇਖਿਆ। ਹੁਣ ਪੰਦਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਸੀ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਉਤਮ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਫ਼ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ, ਕੈਂਸਰ ਰਾਸ਼ੀ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਰਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਕੂਆਂ, ਅਤੇ ਪੋਖਰਾਂ—ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਉਪਰ, ਪਾਰ, ਅਤੇ ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ। ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਦੁਧ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਤਮ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਦੁਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਭਰੇ ਤੇ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚੰਦ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਲਈ ਉਤਮ ਯਕ-ਪੁੱਛੀ ਪੰਖਾ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਵੀ ਤਿਆਰ ਖੜੀ ਸੀ।