ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ — ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਥੀ ਸੀ — ਆਉਂਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ "ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਮਨੁੱਖ" ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜ-ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੁਰੰਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਦੁੰਬਰਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਸਣ ਵੀ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਗਿਣਾਇਆ, "ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਮਧੂ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੁੱਧ — ਇਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਛਤ੍ਰ; ਚਿੱਟੇ ਚਮਰੇ ਦੇ ਪੱਖੇ; ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਵੀ ਹਨ।" "ਕੁੰਨ-ਵਾਲਾ, ਹਲਕਾ ਰੰਗ ਦਾ ਬਲਦ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ, ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।" "ਇੱਕ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਅੱਗ; ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ।" "ਗਿਆਨੀ ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗਰਿਕ, ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ।" "ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਵੇ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨक्षਤਰ ਮਿਲੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ "ਸ਼ੇਰ" ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜ-ਸੇਵਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਮਰਦਰਾ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।" "ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਾਇਆ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਵੈਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨੇ ਸਵੈ-ਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਠੋ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।" "ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸ਼ਿਵ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਣ।" "ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਠੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਨਿਭਾਓ।" "ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।" "ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਖੁਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਜਲਦੀ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਰਾਜਾ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾ ਗਵਾਲਾ, ਫੌਜ ਬਿਨਾ ਸਿਪਾਹੀ, ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਚੰਦ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾ ਬਲਦ —" "ਤਿਵੇਂ ਰਾਜ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ।" ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅਰਥ-ਪੂਰਨ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ — ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਉਪਰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਦੁਖੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਐਨਾ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। "ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਤੇ ਥਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਰੰਤ ਜਾ, ਰਥੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ — ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" "ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ ਬਿਨਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਚੰਗੀ ਘੜੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ, "ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣਗੇ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ; ਮਹਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਭੀੜ ਵੇਖੀ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਹੁਣ, ਪੰਦਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜ-ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।