ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਨ ਵਾਧੀ ਰੱਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਉਸਦੇ ਵੱਸੋਂ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਪਾਈ ਫੰਧੀ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਹਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਮਹਿਲਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆ ਜਾਣਗੇ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲ-ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲ-ਕ੍ਰਿਆ ਨਾ ਕਰੀਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਆਚਰਨ ਮੰਦ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ, ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਣਗੇ।" ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਮੁਕ ਗਈ। ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਚਰਨ ਮੰਦ ਸੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਬੈਠੀ, "ਤੂੰ ਇਹ ਜਿਹੇ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਬੋਲ ਕਿਉਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ? ਤੁਰੰਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ—ਇਹ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ।" ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਅੰਕ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੁਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੈਕੇਈ ਵੱਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੱਝਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਜਦ ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਜੋੜ ਵਿਚ ਸਨ, ਉਚਿਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸੀ। ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ ਨਗਰ ਤੇ ਦੇਹਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੰਡ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਤਾਕਤਵਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਰੰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਖੁਰਸੀ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਲਿਆਏ ਗਏ ਹਨ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ ਲਿਆਏ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਤਲਵਾਰ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਹਨ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਛਤਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਸਜਿਆ ਹਮਪ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਹਨ।" "ਰਾਜਗੱਦੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਯਜਨ ਦਾ ਲੱਕੜ, ਹੋਮ ਦੀ ਅੱਗ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਾਜਾ-ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟ, ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਪਾਧਿਆਇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ, ਨਗਰ ਤੇ ਦੇਹਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਵੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਸੀ ਨੌਕਰ, ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੋ।" "ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ; ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਉਪਵੇਦਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਵੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਠੋ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕੋ।