ਕਈਕਈ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੋ। ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਸੱਚ 'ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੇ, "ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਨੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਐਲਰਕਾ ਨੇ ਵੀ, ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਅੱਖ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਵਚਨ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿਆ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦਰਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" ਕਈਕਈ ਨੇ ਆਗੇ ਕਹਿਆ, "ਸੱਚ ਹੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਸੱਚ 'ਤੇ ਹੀ ਧਰਮ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੇਦ ਵੀ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੱਚ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੋ। ਮੈਂ ਜੋ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।" "ਧਰਮ ਦੀ خاطر, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਭੇਜੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਇਸ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗੀ।" ਕਈਕਈ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਏ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਿਲ ਬੜਾ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਖਾਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਈਕਈ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ। "ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਗੇ। ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਈਕਈ ਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਨਾ ਕਰਨਾ।" "ਅੱਜ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੜੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲੈਂਗੇ।" ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਰਾਤ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਈਕਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਣ ਮੰਦ ਸੀ, ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੀਰ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੁਲਾਓ।" "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾਓ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ—ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤਵ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਕਈਕਈ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ, Noble horse ਵਾਂਗ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਹਿਆ, "ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤਾਰੇ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ—ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ, ਮੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ। ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ; ਚੰਦਨ, ਅਲੋ ਅਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਮਹਿਕ ਚੌਂਹ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਾਂਗ, ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਰੰਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਅਤੇ ਉਦੁੰਬਰਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਅਸਨੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ।" "ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਰਤਨ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਭੁੰਨਿਆ ਅਨਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਤਲਵਾਰ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹੈ।" "ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਗੱਡੀ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਛਤਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਮਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਹੈ।" "ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਂਧ ਵਾਲਾ ਸਾਂ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਯਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਹਵਨ ਦਾ ਅੱਗ ਵੀ ਹੈ।" "ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਗੂ, ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਕਈਕਈ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।