ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਚੁਭਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹਰੇਕ ਭਲਾ ਕੰਮ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਵੇ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਅਨਿਆਇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਹੋਣਾ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਰਹੇਗੀ। ਅਤੇ ਬੇਚਾਰੀ ਵਿਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ—ਇੱਕ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ। ਹਾਇ, ਵਿਦੇਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੋਗ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਬੈਠੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜੀ ਹੋਈ ਕਿਨਨਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਗੀ, ਪਰ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਉਪਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦਿਸਦੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਣੀਯਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸ਼ਰਾਬੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠੀਆਂ ਸਾਂਤਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਭਰਿਆਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫਸਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਹਿਰਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਨੀਚ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਦਮੀ ਆਖਣਗੇ—ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੱਤਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਸਹਿਣੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ! ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਹੇ ਪਾਪਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਸਮਝ ਕੇ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਣ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਸਮਝ ਕੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਸਮਝਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਅਕੇਲਾ ਕਾਲੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਬਿਲਕੁਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਇਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੋ ਵਿਦਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਮ ਹੁਣ ਆਰਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗੇਗਾ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ “ਠੀਕ ਹੈ” ਹੀ ਆਖੇਗਾ। ਜੇ ਰਾਘਵ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਣਗੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਮੌਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਰਿਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕਰੇਂਗੀ? ਜੇ ਕੌਸਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਮੈਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇਗੀ। ਤੂੰ ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਕੈਕੇਈ। ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗੀ—ਇਹ ਵੰਸ਼ ਜੋ ਸਦੀਵ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਭਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਰਤ ਮੇਰੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਦ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗੀ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਆਈ ਸੀ; ਹੁਣ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ-ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਕਿਵੇਂ ਫਿਰੇਗਾ? ਖਾਣੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਸੋਈਏ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਖੱਟੇ, ਕੜਵੇ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਜੰਗਲੀ ਫਲ-ਫੂਲ ਖਾਣਾ ਪਵੇ? ਜੋ ਰਾਮ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਆਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇਗਾ? ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਨਿਰਦਈ ਬੋਲ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਖੇ ਗਏ ਹਨ—ਰਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕਤਾ? ਲਾਨਤ ਹੈ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਠੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਦੀਆਂ ਪੱਖਦਾਰ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਸਿਰਫ਼ ਭਰਤ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ। ਤੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਿਰਥਕ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਲਈ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਈ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਬੁਰਾਈ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਈ ਵਾਰ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਡੂੰਘਾ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਖੇਗੀ ਕਿ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੁੜ ਪਰਤ ਆਉਂਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬਿਨਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵੀ ਕੰਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਬਿਨਾਂ ਬਦਲਾਂ ਦੇ ਵੀ ਮੀਂਹ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕੋਈ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿ ਸਕੇ—ਮੇਰਾ ਇਹ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਤੂੰ, ਜੋ ਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਛੁਪਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ। ਹਾਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਹੁਣ, ਆਪਣੀ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ। ਤੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹੈਂ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਅੱਜ ਜਬਰ ਨਾਲ ਇੰਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਆਖ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਐਸੇ ਬੋਲ ਕੱਢਣ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ? ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਦਈ ਜਾਂ ਅਣਪਸੰਦ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਆਖੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖ਼ਾਮੀ ਵੇਖਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਢਹਿ ਜਾਵੇ, ਸੜ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨੂੰਗਾ, ਹੇ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੂੜ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।