ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਚੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ, ਸੱਚੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਦਾ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਬੇਦਾਗ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਦਾ ਅਨੈਤਿਕਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ, ਉਹ ਇੰਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸਹਯੋਗ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਕ ਚਿੰਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੋਚ ਆਈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹਾਂ।' ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਮਯਾਬੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਯਜ્ઞ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਾਸ਼ਿਆਪ, ਅਤੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯੱਗ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ!' ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯੱਗ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੱਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਰਾਜਾ ਇਸ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯੱਗ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਸੰਕਲਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੱਗ ਦੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਸਦਾ ਖਾਮੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੱਗ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯੱਗ ਕਰਾਂਗਾ।' ਉਸ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਚਮਕ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆਸਾ ਦਾ ਨਵਾਂ ਚਾਨਣ ਚਮਕਿਆ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਮ, ਸੱਚਾਈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਮਨੋਬਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।