ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਨਿਆਇਕਤਾ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰਾਜਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਟੀਮ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੌਕਸੀ ਰੱਖਦਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਨਿਆਇਕਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਠੱਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣਗਲੂ ਮਰਦ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਖਮਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਲੋਕ ਸੱਚੇ, ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਦੀ ਬਰਕਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਖੁਦ ਵੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਸੀ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਉਸਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਗੇ ਵਧਾਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹਾਂ।' ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਓ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯਗਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਲਾਇਆ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਗਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਕਿ ਯਗਿਆ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਗਿਆ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲਏਂਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯਗਿਆ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਉਸਦੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਸੰਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਖਿੜਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਯਗਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੀ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਸਰਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।