ਕੈਕੇਈ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਇਰਾਦਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਵਚਨ-ਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਬੂਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਓ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਤਿੰਤੀਸ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਆਕਾਸ਼, ਗ੍ਰਹਿ, ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਧਰਤੀ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਭ ਗਵਾਹ ਬਣਨ।" "ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੂਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸੁਣਨ।" ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਚਨ-ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਹੋਰ ਵਚਨ ਦਿਤਾ। "ਯਾਦ ਕਰੋ, ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਬੂਨ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਬੂਨ ਮੰਗਣ ਆਈ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰੋਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹਿਰਣ, ਆਪਣੀ ਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਬੂਨ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਬੂਨ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ। ਸੁਣੋ: ਰਾਘਵ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਦੂਜਾ ਬੂਨ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਰਾਮ ਨੌਂ ਅਤੇ ਪੰਜ—ਚੌਦਾਂ—ਸਾਲ ਲਈ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰੇ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਛਾਲਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਪਹਿਨ ਕੇ ਵਨਵਾਸੀ ਬਣੇ; ਤੇ ਭਰਤ ਆਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਚਨ-ਦਿੱਤਾ ਬੂਨ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ। ਆਜ, ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" "ਰਾਜਾ-ਰਾਜਾ ਬਣ, ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਰਹਿ; ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼, ਚਰਿਤਰ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ, ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਚਾਈ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ।" ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣਨਯੋਗ ਹੈ। ਕੈਕੇਈ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਕੋਈ ਪੀੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਮਨ ਦਾ ਵਿਗਨ ਹੈ?" ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਰਾਮ ਨਾ ਆਇਆ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਕੈਕੇਈ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਸ਼ੇਰਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇਜ਼-ਤੇਜ਼ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੱਪ, ਜਿਹਦੇ ਅੰਦਰ ਜ਼ਹਿਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਉਲਾਹਣੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੜਕਦਾ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕ੍ਰੂਰ, ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!" "ਰਾਮ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ? ਰਾਘਵ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਨਾਸ਼ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਤੂੰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਅਣਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ—" "ਕਿਸ ਕਸੂਰ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਧਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਕੀ ਦੁਨੀਆ ਬਿਨਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਸਲ ਬਿਨਾ ਪਾਣੀ ਦੇ?" "ਪਰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਪਾਪ-ਭਰੀ ਇੱਛਾ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦੇ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੋਚ ਕਿਉਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਪਾਪੀ?" "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭਰਤ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਰਾਘਵ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ; ਜੋ ਤੂੰ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸੀ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।" "ਰਾਣੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਇਖਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ-ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਕਦੇ ਵੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਜਾਂ ਅਪਰੀਤ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਭਰਤ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।" "ਫਿਰ, ਡਰਪੋਕ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ ਉਹ ਧਰਮਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ?