ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੰਡਿਤ ਸਨ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਯਜਨ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਗੌਤਮ, ਅਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂਨ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ, ਇੱਛਾ, ਜਾਂ ਨਿੱਜੀ ਲਾਭ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਝੂਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਬੇਹਤਰੀਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬੇਗੁਨਾਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਸਦਾ ਦੁਸ਼ਮਨ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੰਤਾ ਸੀ - ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਾਜ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ?" ਉਸਨੇ ਨਿਰਣਯ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਯਾਜ਼ਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਯਾਜ਼ਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।" ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੁਯਜਨ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੰਡਿਤਾਂ ਆਏ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਯਾਜ਼ਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।" ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ!" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ।" "ਯਾਜ਼ਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਸ ਯਾਜ਼ਨਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰੋ, ਵੱਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ।" ਉਹ ਯਾਜ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਾਜ਼ਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।