ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਘਾਟਾ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ। ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਪਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਵੇ? ਕੌਣ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਅਮੀਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਅਮੀਰ ਹੋ ਕੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਵੇ? ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਨੀ ਪਵੇ। ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਧ, ਸੌਵੀਰ, ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ, ਵੰਗ, ਅੰਗ, ਮਗਧ, ਮਤ्सਯ, ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕੋਸਲ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਕੈਕੇਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਚੁਣ ਲੈ। ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਠ, ਉਠ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ! ਦੱਸ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਨ ਦੀ ਕਠੋਰ ਇੱਛਾ ਪੁੱਛੀ। ਹੁਣ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਖਤ ਬੋਲ ਕਹੇ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਇੱਛਾ ਦੱਸਾਂਗੀ।" ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅਹੰਕਾਰੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਘੁਕੁਲ ਨਾਥ, ਰਾਮ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੇਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਚੰਗੀ ਨਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਅ ਦੇ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ, ਕੈਕੇਈ, ਤੇ ਜੋ ਸਹੀ ਹੋਵੇ, ਦੱਸ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ, ਹਿਚਕਿਚਾ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਕੇਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਇੱਛਾ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਹੀ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ। "ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਚਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਚੌਂਤੀਹ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਸੁਣਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ, ਗ੍ਰਹ, ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸੰਸਾਰ, ਧਰਤੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਗਵਾਹ ਹੋਣ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਾਣਣ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸੁਣਣ।" ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ। "ਯਾਦ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਨਾਥ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗਣ ਆਈ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਾ ਨਿਭਾਇਆ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਰਥ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਿਰਣ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਮੰਗਾਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ ਹਾਂ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਰਾਘਵ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਭਿਸੇਕ ਦੀ ਥਾਂ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆ ਬਣਾਓ; ਇਹ ਦੂਜਾ ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ (ਨੌਂ ਅਤੇ ਪੰਜ) ਸਾਲ ਲਈ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਵਸਾਓ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਛਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਪਾ ਕੇ, ਵਨਵਾਸੀ ਬਣੇ; ਭਰਤ ਅੱਜ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਿੱਤਾ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਹੀ, ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਰਹਿ; ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼, ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨੇਕੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।" ਹੁਣ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਇਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੌਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਤ ਹੋ ਗਿਆ।