ਜਦੋਂ ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਜੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਭਰਤ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਕੈਕਈ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਆਸ ਜਾਗ ਪਈ। ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਰਤ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਨੀਅਤ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਸਮਝ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਕਈ ਮੰਥਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਥਰਾ ਦੇ ਚਤੁਰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਕੈਕਈ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਸਭ ਹੰਢੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹਵਾਨ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਨੀਅਤ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੀ ਸਹੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈਂ।" ਕੈਕਈ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਕਲ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ-ਪ੍ਰਤਿਆੰਗ, ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਪੈਰ, ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ। ਕਹਿੰਦੀ, "ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਬਰਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਦੂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸੋਨਾ ਲਗਾਵਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤਿਲਕ ਬਣਾਵਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਗਹਿਣੇ ਬਣਵਾਵਾਂਗੀ, ਤੂੰ ਰਾਣੀ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੇਂਗੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਹੰਢੀਆਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣਗੀਆਂ।" ਇੰਝ ਕੈਕਈ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਕਿ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ ਤੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨਸੂਬਾ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਇਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਕੈਕਈ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਗ਼ਮ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੰਥਰਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕੈਕਈ, ਹੁਣ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੰਥਰਾ, ਜੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਕਹਿ ਦਈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈ ਹਾਂ, ਪਰ ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ, ਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ; ਜੇ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਦੁੱਖ ਸਹੋਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਸੋਚ ਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕਈ ਦੀ ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਘਾਵ ਪਏ, ਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਲਾਹਣਾ ਦੇਣ ਲੱਗੀ। ਕਹਿੰਦੀ, "ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਮੰਥਰਾ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ; ਜਾਂ ਜਦ ਰਾਮ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੋਹਣੇ ਪਲੰਗ ਦੀ, ਨਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀ, ਨਾ ਚੰਦਨ ਦੀ, ਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਰਹਿ ਗਈ; ਜੇ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜੀਊਣਾ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬਚਨ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ ਕੈਕਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਨੰਗੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਪਸਰਾ ਅਕਸਮਾਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੋਵੇ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤਾਰੇ ਲੁਕ ਗਏ ਹੋਣ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ। ਜਦ ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਪਾਪੀ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਉਲਟਾ-ਸੀਧਾ ਸੁਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੈਕਈ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਪਈ ਰਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਰੌਸ਼ਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੈਕਈ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਮੰਥਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਕਈ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਡਿੱਠੜੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਲੰਬੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੱਪਣੀ ਹੋਵੇ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਤੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿਚ, ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਕੇ, ਕੈਕਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੰਥਰਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਕੈਕਈ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ।