ਮੰਤਰਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਕੁਟਿਲਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਹਿਤ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਕੈਕੇਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਪਾ ਸਕੇ। ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਯਾਦ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਉਂ ਛੁਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ? ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ।" ਮੰਤਰਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਨੇ ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਠ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੰਤਰਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੰਤਰਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਦਸ਼ਰਥ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਨੂੰ, ਵੈਜਯੰਤ ਨਾਮਕ ਨਗਰ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਦਾਨਵ ਸੌ ਜਾਦੂਈ ਮਾਇਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਦਾਨਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੰਨ ਗਈਆਂ। ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।" "ਇਸ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ।' ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਮੰਗ ਲਵਾਂਗੀ।' ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਹਾਨ ਪਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤਦ ਪਤਾ ਲੱਗੀ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ ਅਤੇ ਇਹ ਤਿਆਰੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜਵਾ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ—ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਵਨਵਾਸ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਵਨ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਅੱਜ ਹੀ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਜਮੀਨ ਤੇ ਰਹਿ, ਮੈਲੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਲੁਕ ਜਾ। ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਨਾ ਗੱਲ ਕਰ; ਜਦ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋਦੀ ਰਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ।" "ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵੇਲੇ ਤੇਰੀ ਵਲ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵੇ। ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ।" "ਦਸ਼ਰਥ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਵਰ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਵਾ; ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਰਾਮ ਖੁਦ ਤੈਨੂੰ ਉਠਾਵੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਨੌ ਤੇ ਪੰਜ, ਅਰਥਾਤ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ।" "ਇਹੀ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜਦ ਰਾਮ ਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਣੀ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗ—ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜਦ ਰਾਮ ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਭਰਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਦਰੋਂ-ਬਾਹਰੋਂ ਪੱਕਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਵੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਤੋਂ ਰੋਕ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਭਲਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਪਤੀ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।" ਮੰਤਰਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਚਤੁਰਾਈ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਮੰਤਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਆਂਕਦੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਬੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੇ ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਹਿਤ ਲਈ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ। ਰਾਜਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਕੁਬੜੀਆਂ ਦੁਸ਼ਟ, ਕਪਟੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਗਈ ਕਮਲ-ਡੰਡ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਉਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲ ਛਾਤੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੰਤਰਾ, ਤੇਰੀ ਕਮਰ ਤੇ ਜੜਾਵ ਕਮਰਬੰਦ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਸੁਡੌਲ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ; ਤੂੰ ਸੁਤ ਲਿਬਾਸ ਪਾਈ, ਤੇਰੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਕਮਾਲ ਦੀਆਂ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰਾ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਵਨਵਾਸ ਅਤੇ ਭਰਤ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।