ਇੱਕ ਦਿਨ, ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, ‘‘ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦੇਵਾਂਗੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਵਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।’’ ਉਹ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਰਾਜ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਬੁਰਾ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘‘ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਾਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਪਾਏ। ਕੈਕੇਈ, ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਭੁੱਲਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਅਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਕਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਕਰੀਂ।’’ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ’ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਠ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚਦੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘‘ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਦਸ਼ਰਥ, ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੈਕੇਈ, ਤੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਡੰਡਕ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਵੈਜਯੰਤ ਨਗਰ ਤੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੌਆਂ ਜਾਦੂਈ ਮਾਇਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੈਤ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੀ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ। ਉਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਜ ਗਈਆਂ। ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਜ਼ਖਮੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਤੇਰੇ ਇਸ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦੇ ਹੱਕ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, ‘‘ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗ ਸਕਦੀ ਹੈਂ।’’ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ‘‘ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਤਦੋਂ ਮੰਗ ਲਵਾਂਗੀ।’’ ਤੇਰਾ ਮਹਾਨ ਪਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਰਾਣੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤਦ ਪਤਾ ਲੱਗੀ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਰੋਕ ਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੁੜਵਾ ਦੇ। ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ, ਇੱਕ ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭੇਜਣਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਾਰਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇਂ। ਜ਼ਮੀਨ ’ਤੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ, ਮੈਲੀ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲੈ। ਨਾ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖੀਂ, ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੀਂ। ਜਦ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋ ਰਹੀ ਹੋਈ ਵੇਖਾਈਂ, ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੂਦ ਪਏ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਦ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲ ਸਕਦਾ। ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਵਰ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਉਸਨੂੰ ਦਿਵਾ, ਰਾਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਚਨ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈਠਾਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗੀਂ। ਰਾਮ ਦਾ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ (ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ) ਲਈ ਵਨਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਾਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਣੀ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗ, ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜਦ ਰਾਮ ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਭਾਰਤ ਨਿਰਵੈਰੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਰੋਕ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਮੋੜ। ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਲਾਈ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਕੁੜੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘‘ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਆਣਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਬੜੀਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਨਿਭਾਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਹਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਹੰਢੀਏ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਕਦੇ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੀ। ਕੁਝ ਕੁਬੜੀਆਂ ਖ਼ਰਾਬ, ਟੇਢੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲੋਟਸ ਵਾਂਗ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਨਾਭੀ ਵਾਂਗ ਨਿਰੋਲ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਹਿਪ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ।’’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਚਾਲਾਕੀ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਮਨੋਭਾਵਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਮੰਜ਼ਰ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।