ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਈਕਈ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਹਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲੇਗੀ—ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਤਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਹਾਰ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਵੋਗੇ। ਜਦ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੋਚ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਜ਼ਫਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਵੀ। ਹੁਣ, ਕਈਕਈ ਨੂੰ ਮਨਥਰਾ ਨੇ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਕਈਕਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕ। ਯਾਦ ਕਰ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਇਸ ’ਤੇ ਕਈਕਈ ਆਪਣੇ ਵਿਛੌਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਮਨਥਰਾ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, “ਦੱਸ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?” ਤਦ ਮਨਥਰਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਅਹਿਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕਈਕਈ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, “ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੰਡਕ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੈਜਯੰਤਮ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਮੱਛਲੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਸ਼ੰਬਰ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਦਾਨਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਅਤੇ ਸੋਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਜ਼ਖਮੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਮੰਗ ਲੈ।’ ਤਦ ਤੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਜਦ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ।’ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਮਨਥਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ: ਭਰਤ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਭਰਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਰੋਸ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸ, ਮੈਲੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ, ਨਾ ਗੱਲ ਕਰ। ਜਦ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਰੋਈ ਜਾ ਪਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜਦ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦੇਣਗੇ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲ ਸਕਦੇ; ਆਪਣੀ ਕismet ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨਾ, ਨਗਾਂ ਆਦਿ ਦੇਣਗੇ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਵਰ ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗ; ਇਹ ਵਚਨ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਭੇਜ, ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਪਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਰੋਕ; ਤੈਨੂੰ ਮਨਥਰਾ ਨੇ ਜੋ ਸੁਭਾਗ ਦੀ ਥਾਂ ਦੁਖ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰੇਗੀ, ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਭਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੜ ਲੈਵੇਗਾ। ਤਦ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮਨਥਰਾ ਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਈਕਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਥਰਾ ਨੂੰ ਉੱਤਸਾਹ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਮੰਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਥਰਾ ਦੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਨਾਦਾਨ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ।