ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕਈਕੇਈ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਭਰਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜ-ਸੰਪਦਾ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕੇਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ, ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਾਲੇਗੀ? ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਸਧਾਰਣ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਭਰਤ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਹਾਰਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਨ-ਗਮਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੋ।" ਫਿਰ ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਕਈਕੇਈ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਲੰਮਾ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਵਨ ਵਲ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੀ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਭਰਤ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਵਾਂਗੀ। ਹੁਣ ਸੋਚ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲੇ।" ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਕਈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਪਾਵੇ। ਕਈਕੇਈ, ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਛੁਪਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਵਿਛੌਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, "ਕਈਕੇਈ, ਯਾਦ ਕਰ, ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਦਸ਼ਰਥ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੱਦਦ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੰਡਕ ਦੇਸ਼, ਵੈਜਯੰਤਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਗਏ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਸ਼ੰਭਰ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਝੂਠੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਹੇ ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਮੰਗ ਲੈ।' ਤੂੰ ਉਥੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਲਵਾਂਗੀ,' ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵਟਾ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ: ਭਰਤ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਵਨ-ਗਮਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਲੋਕ-ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਰੋਸ-ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕੀਂ, ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੀਂ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋਦੀ ਰਹੀਂ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਾ ਆਖੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੀ ਹੈਂ—ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਰਾਜ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਦ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਦਸ਼ਰਥ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿਲ ਨਾ ਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਵਰ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਾ; ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਚੌਦਾਂ (ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ) ਸਾਲ ਵਨ-ਗਮਨ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਆਪਣੀ ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਹੇ ਰਾਣੀ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗ—ਰਾਮ ਦਾ ਵਨ-ਗਮਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜਦ ਰਾਮ ਵਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਭਰਤ, ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕਈਕੇਈ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਨ ਭੇਜਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।